Anouk wil bij mama blijven!

Op 10 april 2009, heeft de rechtbank te Den Haag besloten dat mijn dochter, Anouk, acht jaar, terug moet naar Portugal.

Anouk is in Nederland geboren en heeft daarna met mij en haar (Portugese) vader in Portugal gewoond. In december 2006 ben ik met Anouk definitief naar Nederland vertrokken, met instemming van haar vader. In 2007 was er een bezoekregeling. Ik heb altijd het gezag gehad. In Portugal is dit na ons vertrek naar Nederland, zonder dat ik op de hoogte was, gewijzigd. Dit werd duidelijk tijdens de zomervakantie van 2007, toen Anouk na een vakantie bij haar vader door hem werd achtergehouden en niet naar Nederland mocht terugkeren. Er is gerommeld met mijn handtekening en een document over gezagswijziging is ingediend bij de rechtbank in Portugal zonder dat de rechtbank mij ooit gezien of gehoord heeft.

Ik heb direct een verzoek om teruggeleiding ingediend bij de Centrale Autoriteit (CA), dat na een week werd gehonoreerd. In november 2007 heb ik Anouk teruggehaald naar Nederland. In Portugal moest ik het gezag via een gerechtelijke procedure terug eisen. De procedure en een justitieel onderzoek naar het document lopen nog. Het verzoek om teruggeleiding door vader werd door diezelfde CA pas op 6 november 2008 ingediend. Door de wijziging van het gezag in Portugal, menen de CA en de Nederlandse Rechtbank dat Anouk terug moet naar haar vader, een vader die van november 2007 tot op heden geen enkele poging ondernomen heeft zijn dochter te bezoeken en slechts telefonisch contact met haar.
In het Haags Kinderontvoering Verdrag (uit 1980!) staat dat “teruggeleiding” in het belang van het kind is, mits het verzoek binnen één jaar is ingediend. Na één jaar is bij een kind sprake van worteling. Waarom is het dan na ruim twee jaar en vier maanden ineens wél in het belang van het kind om teruggeleid te worden naar een vader en omgeving die haar niet meer eigen zijn? Anouk is door de rechtbank gehoord. De rechtbank vond dat Anouk mocht vertellen waar ze wilde wonen. Ze heeft zeer duidelijk gezegd bij mij te willen wonen en verklaard dat ze bang is voor haar vader. De rechtbank vindt haar nu toch te jong om “met haar mening rekening te houden”.

Het kan toch niet zo zijn dat we in dit land een Nederlands kind zonder pardon het land uitzetten? Vader wil hoe dan ook zijn gelijk, met Anouk als een trofee. Anouk is tijdens de maanden bij haar vader in Portugal totaal van de buitenwereld geïsoleerd geweest en aantoonbaar verwaarloosd. Het gaat mij om het geluk van mijn dochter. Ik wil dat Anouk een gelukkig en tevreden meisje is. Wil dat ze alle kansen krijgt. Die kansen heeft ze hier bij mij in Nederland. Ze is gelukkig hier. Het is complete waanzin dat een kind wat al ruim twee jaar hier naar school gaat, op sportverenigingen zit en vriendjes en vriendinnetjes heeft uit haar vertrouwde omgeving weggerukt wordt. Gaat de rechtbank haar straks uitleggen dat vader komt om haar mee te nemen? Ik kan het niet!

Ik nodig u uit om deze hyves te bezoeken voor meer achtergrondinformatie én om een beeld te krijgen van Anouk. Ook staat een spoeddebat gepland in de Tweede Kamer op 15 april a.s. over het niet uitvoeren van moties over internationale kinderontvoering. Ik ben daar ook bij.