De Telegraaf: sport zonder regie

De ambities vliegen je om de oren. Nederland Sportland is 2010 ingestoven en dat zullen we weten. De kandidatuur voor het WK voetbal in 2018 en de Olympische Spelen van 2028 wordt als nooit tevoren aangejaagd. De commissies, congressen en workshops zijn daarom niet meer te tellen

Intussen rijst de vraag wie de regie heeft. Nu het enthousiasme alsmaar toeneemt, valt op hoe in zo'n kort tijdsbestek de linkerhand niet meer weet wat de rechter doet. Zo riepen Erica Terpstra (voorzitter NOC*NSF) en Jet Bussenmaker (staatssecretaris VWS) in 2009 de sportbonden op om tot 2021 liefst 120 grote evenementen naar Nederland te halen. Een norm die nodig is om als land door het Internationaal Olympisch Comité serieus genomen te worden als in 2021 beslist wordt wie de Spelen van 2028 krijgt.

Vervolgens ging zo'n beetje iedere sportbond voor een EK of WK en doemde al snel een bizar probleem op. Terwijl VWS opriep om evenementen binnen te halen, besloot minister Ronald Plassterk van OCW 25 miljoen te bezuinigen bij de NOS en was de eerste kortsluiting een feit.

Gebleken is dat de NOS de financiën ontbeert om al die kampioenschappen te registreren, wat voor de betrokken bonden essentieel is om via sponsors de financiering rond te krijgen. Zo kosten die 120 kampioenschappen de NOS alleen voor de buitenlandse registratie 90 miljoen euro. Daar komen de eigen productiekosten (personeel, camera's, etc.) nog bovenop.

Ter indicatie, het jaarlijkse productiebudget van NOS Studio Sport is 9 miljoen euro. Zou de nationale sportzender voor die 120 gaan, dan resteert voor de reguliere registraties van competities en interlands nog een miljoen euro per jaar. Met een bom onder de nationale sport tot gevolg.

Daarom besloten Studio Sport-directeur Jan de Jong en chef Maarten Nooter een rondje langs de sportfederaties te maken. Om uit te leggen, dat de post 'buitenlandse registratie' door de bonden zelf in hun budget opgenomen dient te worden. Zo niet, dan trekt de NOS de handen van het bewuste EK of WK af.

Hoewel we pas bezig zijn en nog elf jaar hebben te gaan, is de turnbond als eerste in de problemen gekomen. De organisatie van het WK turnen, van 17 tot 24 oktober in Rotterdam, zit met een gat van 650.000 euro en inmiddels heeft de turnbond aan de gemeente Rotterdam, het ministerie van VWS en de provincie Zuid-Holland gevraagd financieel bij te springen. Een pijnlijk voorteken van risico's die andere kleinere bonden straks ook gaan lopen.

Deze keiharde realiteit staat in schril contrast met het enthousiasme dat alom gebezigd wordt als het om het WK 2018 en de Spelen van 2028 gaat. Zoals we in Nederland zelden mee hebben gemaakt. Daar zouden ontelbare voordelen uit gehaald moeten worden, maar dat gebeurt dus niet.

Zo wordt pijnlijk duidelijk dat de Nederlandse sport een baas ontbeert. Iemand die vanuit Den Haag (ministerie van Sport) of het NOC*NSF (Sport Council naar Australisch model) de regie voert.